Artist Takeover

Kiedy nie przejmuję House of Tales, jestem choreografką, performerką i koordynatorką intymności, pracującą w tańcu, teatrze i filmie.

Moja praktyka choreograficzna podejmuje pytania o przynależność, wspólnotowość i fragmentację społeczną oraz artystycznie negocjuje współczesne dyskursy kulturowe i społeczno-teoretyczne dotyczące rezonansu i singularyzacji. W ten sposób chcę wnieść wkład w aktualne dyskusje o wspólnocie, empatii i odpowiedzialności artystycznej w teraźniejszości naznaczonej fragmentaryzacją.

Ulubiony cytat: „Niech żyją zmarli, bo żyjemy w nich”. — Clarice Lispector

Ulubiona historia: moja ulubiona historia to ta, że wynalazca Segwaya zginął, przypadkowo zjeżdżając Segwayem z klifu.

Jestem artystką performansu, tancerką i akrobatką powietrzną urodzoną we Włoszech i wychowaną w Stanach Zjednoczonych, mieszkającą w Berlinie. Łączę swoje klasycznie wyszkolone techniki ze współczesnym ruchem, tworząc unikalne performanse. Potrafię przejść od klaunowskiego stworzenia do eterycznej nimfy i dostosować się do każdej publiczności dzięki mnóstwu postaci inspirowanych ludźmi i miejscami, które poznałam w swoim życiu.

Uwielbiam przesuwać granice ruchu, ról płciowych i seksualności w moich performansach – nie tylko po to, by oczarować i zachwycić publiczność, ale też by zachęcić ją, aby w pełni oddała się temu doświadczeniu.

Jestem kompozytorem, reżyserem, filmowcem i performerem, pracującym na styku muzyki, teatru, performansu, dźwięku i obrazu w ruchu.

Interesują mnie niezręczne sytuacje społeczne, prace domowe zmieniające się w choreografie, muzyka bez muzyki, publiczność obserwująca publiczność, wyreżyserowana rzeczywistość oraz momenty, w których codzienność zaczyna wydawać się niezwykle teatralna.

Ulubiony cytat: „Musisz wyjść ze swojej klatki”. — John Cage

Ulubiona historia: Nowe szaty cesarza – doskonały przykład kayfabe i przypowieść o szarlatańskiej magii sztuki, jej zdolności do kształtowania rzeczywistości społecznej, wytwarzania wiary i czynienia niewidzialnego widzialnym – dopóki nie zjawi się dziecko, które to wszystko rujnuje.

Jestem pracownikiem teatru i pracuję głównie jako dramaturg, reżyser i pedagog teatralny. Od lat i lat próbuję się dowiedzieć, o co w tym wszystkim chodzi i skąd wziął się ten wirus, który dopadł mnie w młodości: tak, to wirus, który jest i może być jednocześnie pojazdem i nawigatorem. „To nie opowiada o czymś, to jest czymś”.

Cytat Manueli Infante, chilijskiej artystki teatralnej i performerki: „Teatr jest erotycznym myślicielem, a jego sny o nas są mokre”.

Moja ulubiona historia, opowiedziana przez aktorkę Ursinę Lardi w Why Theatre, NTGent’s Golden Book V:

Australijski mit opowiada o żabie wielkości góry, która połknęła ocean i wszystkie wody świata. Ryby i pozostałe morskie stworzenia zostały, wijąc się na suchym lądzie. Nagle węgorz zaczął balansować na czubku ogona i chodzić tam i z powrotem przed żabą z niemal rozpaczliwą godnością, aż ta osunęła się ze śmiechu i wypluła całą wodę.

Opisuje to przemieniającą moc teatru. My, ludzie teatru, i węgorz jesteśmy kolegami.

Tekst zastępczy dla opisu tego artysty.

Jestem tancerką, choreografką i nauczycielką tańca. Moja praktyka przemieszcza się między tańcem, performansem, improwizacją i nauczaniem, ze szczególnym zainteresowaniem ciałem jako miejscem percepcji, doświadczenia i komunikacji. Moja praca jest zakorzeniona w ucieleśnionej wiedzy, intuicji i zabawie. Interesuje mnie radykalna przejrzystość obecnego tańczącego ja oraz możliwość odkrywania i przekazywania specyfiki każdego utworu poprzez ciało. Kocham tajemnicę, która tak wyraźnie jest częścią tańca, jednocześnie zastanawiając się, jak uczynić coś z tego, co niematerialne, materialnym, w sposób, który naprawdę możemy praktykować i przepracowywać poprzez ciało, poza tym, co jest jedynie fizyczne.

Ulubiony cytat: „Kocham słuchać. To jedna z niewielu przestrzeni, w których można być jednocześnie nieruchomym i wzruszonym.” — Nayyirah Waheed

Ulubiona historia: „All at One Point” Italo Calvino

Tekst zastępczy dla opisu tego artysty.

Pracuję jako aktorka i performerka w teatrze, filmie i tańcu, a także prowadzę warsztaty w tych dziedzinach. Dla mnie sceną jest wszędzie tam, gdzie ciała mogą opowiadać historię – jako narzędzie, jako język, jako miejsce, w którym prawda czasem dociera uczciwiej niż jakiekolwiek wypowiedziane słowo. Moja praca wciąż krąży wokół miłości, tęsknoty i pytania, kim naprawdę jesteśmy, gdy nikt nie patrzy – a czasem, gdy patrzą wszyscy.

Ulubiony cytat: „if love is a verb, why can I not do it?” — Edith Buttingsrud Pedersen

Ulubiona historia: trzeba wyobrazić sobie Syzyfa szczęśliwym. (Albert Camus)

Jestem aktorką i pracuję głównie w teatrze.

Zależy mi na dotarciu do możliwie wszystkich grup wiekowych. Oprócz spektakli dla dzieci, dzięki którym już najmłodsi mogą poznać magię teatru, działam też w obszarze komedii i występuję w przedstawieniach w stylu lat dwudziestych.

Dodatkowo prowadzę gameshow w House of Tales, gdzie pracuję również jako gamemasterka.

Jeden z moich ulubionych cytatów: „No one ever made a difference by being like everyone else.” — P. T. Barnum

Moja ulubiona historia mówi o chłopcu, który umie latać, przeżywa przygody i nie chce dorosnąć. Od nieograniczonej wyobraźni i lekkości dzieciństwa, aż po cenę nieśmiertelności i konieczność dorastania, Piotruś Pan jest dziełem, które towarzyszy mi całe życie.

Kolejny ulubiony cytat: „W chwili, gdy zaczynasz mieć wątpliwości, czy umiesz latać, przestajesz to umieć na zawsze.” — J. M. Barrie